Steeds minder mensen trouwen. Volgens het CBS trouwden onder de twintigers en dertigers zo'n 64.400 stellen in 2017.

Twintig jaar geleden waren dat er ruim 20.000 meer. Dat is deels een cultureel verschijnsel, ongehuwd samenwonen is tegenwoordig wel geaccepteerd, maar het heeft ook een economische oorzaak. Flexwerk en hypotheekregels fnuiken de trouwlust.

Om een huis te kopen heb je steeds meer eigen geld nodig. Je mag 100 procent van de koopsom lenen, maar alle andere kosten moet je zelf financieren. Dat zijn kosten voor advies, notaris, taxatie, hypotheekgarantie en de overdrachtsbelasting. Reken voor een starterswoning van 200.000 euro op zo'n 10.000 euro aan kosten koper die je niet in je hypotheek kunt financieren.

Sparen is moeilijk in huurhuis

Voor jonge, pas-afgestudeerde twintigers betekent het dat ze al vroeg moeten beginnen met sparen. Met een startersinkomen, studieschuld en een huurhuis in de vrije sector vereist dat een ijzeren discipline. Een romantische maar niet noodzakelijke bruiloft kun je makkelijk van de wensenlijst schrappen.

Maar ook onder lager opgeleiden neemt de trouwlust af. CBS-demograaf Jan Latten wijt dat ook aan een economische trend. "We zien dat vooral de minder geschoolde werknemers met flexbanen wel een partner hebben, maar niet altijd de stap naar trouwen zetten", zegt Latten tegen de NOS.

Geregistreerd partnerschap in opkomst

Opmerkelijk is dat er wel steeds meer mensen een geregistreerd partnerschap aangaan. In 2017 waren er 18 duizend nieuwe koppels met een geregistreerd partnerschap. Dat is ruim twee keer zoveel als tien jaar geleden. Hoe komt dat? In de praktijk verschilt een huwelijk slechts op twee punten van een geregistreerd partnerschap.

Er hoeft voor een geregistreerd partnerschap geen 'ja-woord' te worden uitgesproken
Een geregistreerd partnerschap kan zonder tussenkomst van de rechter worden ontbonden

Een andere reden waarom het partnerschap aan populariteit wint, is wellicht ook een culturele. Dat komt door de administratieve toon van de overeenkomst. Het is een manier om aan te geven dat je wel de juridische status van een huwelijk wilt, maar geen feestelijkheden aan de registratie wil verbinden. Anders gezegd: voor een geregistreerd partnerschap verwacht niemand een uitnodiging. Een huwelijk schept verwachtingen.